MIVB grijpt in tegen tags op het openbaar vervoer

12 oktober 2007

Carla Dejonghe

Mondelinge vraag van mevr. Carla Dejonghe aan de heer Pascal Smet, minister bevoegd voor openbare werken en mobiliteit in verband met de MIVB-politiek t.o.v. taggers.

Het Brusselse openbaar vervoer heeft sterk te lijden onder graffiti. Vorig jaar werd er ruim 1 miljoen euro gespendeerd aan het verwijderen van allerhande tags. 260.000 euro daarvan werd besteed aan het schoonmaken van metrostellen. Er werd 403.000 euro uitgetrokken om trams schoon te maken en 281.000 euro voor bussen.

In de metrostations kostte het verwijderen van de tags 59.800 euro voor de muren en 26.417 euro voor de ticketingapparaten. Kortom, het loopt stilaan de spui(t)gaten uit.

In dit parlement wordt het probleem al langer dan vandaag aangekaart. Toch kan moeilijk gesteld worden dat het fenomeen af is genomen de laatste jaren. Met de vernieuwing van de metro-infrastructuur en de (dure) aanschaf van nieuwe vervoersmiddelen in het achterhoofd, lijkt het ons hoog tijd dat er een daadkrachtig en gecoördineerd beleid komt om graffiti en tags op het Brussels Openbaar vervoer, aan te pakken.

Tags en graffiti zorgen niet enkel voor een gevoel van onveiligheid, ze brengen ook (en vooral) nog meer graffiti met zich mee. De beste preventiemethode blijft een snelle verwijdering ervan.

Uiteraard moeten er meerdere preventiemaatregelen komen om niet het gevoel te hebben dat er gedweild wordt met de kranen op. Daarom pleiten wij ervoor om de metrostewards en de metroveiligheidsbrigade, in samenwerking met de politie actief sweeps te laten doen gedurende een aantal maanden. Op hetzelfde ogenblik zou de MIVB het resultaat van die acties aan de reizigers van de MIVB mee moeten delen via haar communicatiekanalen. Reizigers (en taggers) zouden hierdoor alvast vast kunnen stellen dat het spuiten van graffiti op het Brussels Openbaar vervoer niet straffeloos gebeurd.

Het beheerscontract stelt het als volgt: “…er zal speciale aandacht worden besteed aan de verwijdering van onaangename geuren en graffiti…”. Een goede zaak. Er worden evenwel geen beleidsinstrumenten aangegeven waarmee deze strijd kan aangegaan worden. Het lijkt me dat er hiervoor dus een methode ontwikkeld moet worden die op termijn kostenbesparend moet zijn en die erin slaagt om iedereen “eersteklas vervoer” aan te bieden.

1) Stelt de MIVB zich steeds burgerlijke partij wanneer zij vaststelt dat rollend materiaal en metro- tram- en bushaltes beklad worden met tags en/of graffiti? Hoe vaak stelde de MIVB zich burgerlijke partij in dergelijke gevallen de afgelopen jaren?

2) Op welke manier kan het rollend materiaal beter beschermd worden/gesurveilleerd worden? Is de MIVB bereid om hierin te investeren?

3) Wordt de aangedane schade telkens verhaald op de (opgepakte) daders?

4) Welke beleidsinstrumenten zal u aanreiken om de in het beheerscontract gestipuleerde doelstellingen te halen?

ANTWOORD

De voorzitter.- De heer Smet heeft het woord.

De heer Pascal Smet, minister.- Wanneer er gevallen van graffiti worden vastgesteld, maken de bevoegde agenten van de MIVB een proces-verbaal op en sturen zij dit dit samen met foto's naar het parket. Tezelfdertijd meldt de MIVB zich als benadeelde partij.

Jaarlijks worden er zo'n 500 processen-verbaal opgesteld ten laste van onbekenden. Die zaken krijgen dan ook meestal geen strafrechtelijk gevolg. Daarnaast worden er per jaar nog een twintigtal processen-verbaal opgesteld ten laste van daders die op heterdaad zijn betrapt. Wanneer de zaak voor de strafrechtbank komt, mandateert de MIVB een advocaat die zich namens de MIVB burgerlijke partij stelt.

Preventief verbetert de MIVB het toezicht dankzij meer personeel en camera's in de stations en de voertuigen. Goed overwogen materiaalkeuze en beschermlagen vergemakkelijken de verwijdering.

Curatief wordt er over gewaakt de graffiti snel te verwijderen. De MIVB heeft dat punt ook opgenomen in haar overeenkomst met het reinigingsbedrijf.

De MIVB verhaalt de schade hetzij via een burgerlijke partijstelling in het kader van de strafrechtelijke procedure, hetzij via de dienst Betwiste Zaken van de MIVB. Deze laatste tracht een minnelijke schikking met de daders te treffen en verhaalt zonodig de schade via een burgerlijke procedure. De MIVB recupereert het geleden nadeel in de mate van de solvabiliteit van de dader(s).

Sinds 2004 heeft de dienst Betwiste Zaken 117 verhaaldossiers geopend. Daarvan werden 10 dossiers overgemaakt aan de advocaten van de MIVB voor verhaal via een strafrechtelijke of burgerlijke procedure, nadat een minnelijke invordering niet mogelijk bleek.

Er zal ook een ontradend effect uitgaan van de administratieve boetes die in de toekomst een snelle afhandeling mogelijk zullen maken. De regering zal volgende week het uitvoeringsbesluit in eerste lezing goedkeuren.

De voorzitter.- Mevrouw Dejonghe heeft het woord.

Mevrouw Carla Dejonghe.- Zou de mededeling van het resultaat van de acties aan de reizigers een ontradend effect kunnen hebben?

De heer Pascal Smet, minister.- Niet echt. Hoe moeilijker wij het de taggers maken, hoe groter de kick is die ze krijgen. Zij deinzen er bijvoorbeeld niet voor terug om over muren te klimmen, enzovoort...

Mevrouw Carla Dejonghe.- Worden de tags in kaart gebracht?

De heer Pascal Smet, minister.- Ik geloof van wel.