Annemie Neyts over Iran

1 februari 2008

Annemie Neyts

Voorzitter, hoge vertegenwoordiger, commissaris,

het blijft een paradox vast te moeten stellen dat een land, zoals Javier Solana al zei, met zo'n rijke geschiedenis, met zo'n gevarieerde cultuur en met zulk een dynamische bevolking als Iran, niettemin op het vlak van de mensenrechten overgaat tot de meest gruwelijke daden. Het aantal terdoodveroordelingen verleden jaar - hetgeen door de commissaris overigens in herinnering is gebracht - is daarvan een tragische illustratie.

Ik vind dan ook - samen met mijn fractie - dat Iran eigenlijk de eigen geschiedenis tekort doet, wanneer het huidige regime zijn bevolking behandelt zoals dat helaas al heel wat jaren gebeurt. Niettemin denk ik dat de oplossing inderdaad bestaat in het voortzetten van de dialoog, zeker op het niveau van de bevolking en van de civiele maatschappij, maar ook op het niveau van de politieke autoriteiten, hoe moeilijk dat ook is.

In dat verband was het debat met de heer Jalili van verleden week nu niet bepaald een vrolijke oefening, maar toch wel bijzonder belangrijk. Want hij zal toch wel begrepen hebben dat van alle fracties in dit Parlement niemand, maar dan ook niemand, ermee kon instemmen of zelfs maar kon overwegen dat Iran opnieuw de weg van de militarisering van zijn nucleair onderzoek zou inslaan, zonder enige reactie.

Namens mijn fractie wil ik zeer in het bijzonder de suggestie begroeten van Javier Solana om werk te maken van een soort multilaterale en multinationale bank met nucleaire brandstof, want dat is waarschijnlijk een manier om onze bekommernis voor non-proliferatie in verband te brengen met de mogelijkheid voor landen om op civiel vlak nucleaire activiteiten te blijven ontwikkelen.