Carla Dejonghe spreekt Vlaamse Brusselaars toe op 11 juli

12 juli 2010

Carla Dejonghe

Dames en heren,
Beste vrienden,
Chers amis, Liebe Freunde, Dear Friends,

Van harte welkom in de tuin van het parlement op onze Vlaamse feestdag.
Vandaag is het niet alleen de Vlaamse feestdag. Het is ook…

- wereldbevolkingsdag
- dag van de kers in Borgloon, op sommige andere plaatsen kanodag of keverdag
- dag van de totale zonsverduistering op de Paaseilanden
- Big-jump dag ! Big jump is een actie voor iedereen die propere rivieren wil. Op precies hetzelfde tijdstip springen in heel Europa duizenden mensen in het water. Jammer, dit was om 14u…of beter gezegd: “Oeff, u moet niet in het Brussels kanaal springen !”
- Niet te vergeten: de finale van het WK in Zuid-Afrika : Nederland –Spanje.

Alle gekheid op een stokje…
Misschien heeft u al een blik kunnen werpen op de unieke tentoonstelling in het gebouw van de Raad van de Vlaamse Gemeenschapscommissie: “James Ensor in Brussel”.

Eén van de topstukken is een ets van het werk ‘De Slag der Gulden Sporen’. De relativerende voorstelling van de veldslag bij Kortrijk op 11 juli 1302, waar een heel Frans ridderleger in de pan werd gehakt. (en in die tijd was dat nog letterlijk te nemen), is een doordenkertje.
 
Vlaanderen feest op 11 juli, en ook Brussel feest.
Gelukkig gaat het er nu vriendschappelijker en gemoedelijker aan toe dan in 1302.
De ‘Gulden Ontsporing’ op de Grote Markt is daar een perfect voorbeeld van : een combinatie van Vlaamse gezelligheid en cultuur, gekoppeld aan Brusselse openheid en gastvrijheid.

De vieringen van de afgelopen dagen in de gemeenschapscentra getuigen daar evenzeer van.
Ze zijn de spiegel van een Vlaanderen én een Brussel dat onbevangen naar de wereld kijkt en de hele wereld verwelkomt, zonder complexen en exclusieven.

Brussel zal in de komende maanden - meer dan anders nog - gastheer zijn voor Europa.
Met het roterende voorzitterschap van de Europese Unie krijgt Brussel gedurende een half jaar de gelegenheid om zich eens te meer te bevestigen als moderne wereldstad op mensenmaat.
 
De vele activiteiten in het kader van het EU-voorzitterschap zullen, voor zover nodig, aantonen dat Brussel, ondanks de grootstedelijke problemen, bovenal een warme (zeker nu) en bruisende stad is.

De Vlaamse Gemeenschapscommissie bleek het afgelopen jaar meer dan ooit een volwaardige en gewilde Brusselse partner. Het is essentieel om deze weg verder te bewandelen. Er groeit een nieuwe generatie jonge Brusselaars die zich steeds vaker aangetrokken voelt tot het Nederlandstalige onderwijs- en culturele aanbod in deze stad.
Mensen die van thuis uit niet altijd Nederlandstalig zijn, maar die wel, omwille van positieve ervaringen met de Nederlandstalige gemeenschap, hun kinderen in het Nederlands naar school sturen.
Eens de smaak te pakken via het onderwijs, kiezen ze steeds vaker voor Nederlandstalige jeugdactiviteiten of sportverenigingen of proeven ze van het Nederlandstalige aanbod in de gemeenschapscentra.

Deze recente ontwikkeling begint nu vruchten af te werpen. Langzaam maar zeker herwint het Nederlands in Brussel daardoor zijn waarde als omgangsstaal.

Het college van de Vlaamse Gemeenschapscommissie wil er duidelijk werk van maken om het Nederlands als omgangstaal, in de familie, op het werk, in de vrije tijd en op straat verder te promoten.
Een van mijn collega’s noemde het Nederlands een “knuffeltaal” en ik vind dat feitelijk een fantastisch woord !

De Raad heeft hiertoe in het afgelopen jaar zeker zijn steentje bijgedragen door de organisatie van kinderparlementen en tal van andere educatieve initiatieven,  die op een steeds grotere belangstelling kunnen rekenen.  Dit schooljaar bereikten we 3360 deelnemers…En dad’ in a kas !
Maar ook de gloednieuwe infotheek, waar iedereen terecht kan, al was het maar om de krant te komen lezen, draagt bij tot de uitstraling van het Nederlands en van de Vlaamse Gemeenschap in Brussel.

Op die manier proberen we dat vreemde en theoretische concept van 'parlement van de Brusselse Vlamingen' dichter bij de Brusselaars, maar zeker ook bij de Vlamingen van buiten de hoofdstad te brengen.

De Raad van de Vlaamse Gemeenschapscommissie kwam dit jaar voor het eerst sinds de oprichting van het  Brussels Hoofdstedelijk Gewest samen zijn Franstalige evenknie over cultuur.
Wij namen de uitgestoken hand van de voorzitster van de Franstalige gemeenschapscommissie dankbaar aan.
Een initiatief dat voor herhaling vatbaar is…

Wij hopen evenzeer op een uitgestoken hand van Vlaanderen. We bevinden ons op een cruciaal politiek moment in de geschiedenis. Een belangrijke staatshervorming staat ons te wachten. We  hopen en verwachten  dat Vlaanderen zijn hoofdstad de rug niet toekeert, maar stevig omarmt.
We zien Vlaanderen niet als koele minnaar, maar als vurige vrijer.

Laat ons tenslotte nooit uit het oog verliezen dat Brussel meer is dan een politiek begrip, dan cijfers en centen.

Johan Verminnen zong het al lang geleden…

Brussel, je zit in mijn binnenzak…
Hier kende ik mijn eerste lief, mijn eerste droom, mijn eerste verdriet, hier liep ik vaak verloren…
Hier had ik vrienden, liep ik school…

Voor veel Vlamingen is het inderdaad de plaats waar ze werken, waar ze geboren zijn, waar ze naar school gaan of gingen, waar ze uitgaan of winkelen, waar hun ouders of grootouders vandaan komen.
Brussel zit dan ook in “de binnenzak” van veel meer Vlamingen, dan enkel van diegenen die er wonen.

Een korte illustratie: op 27 maart van dit jaar organiseerde de Vlaamse Vereniging voor de Familiekunde haar nationaal congres hier in het Brussels Parlement. Het jaarthema was: "Op zoek naar familie in Brussel: een dagje erfgoed". De zaal liep moeiteloos vol voor die gelegenheid, met mensen op zoek naar hun Brusselse familiewortels.

Laat ons dus zorg dragen voor Brussel en haar Nederlandstalige gemeenschap.

Gisteren liep ik de pastoor van Jette tegen het lijf en die zei me: “7 minuten is een perfecte timing voor een preek”.
Ik ga me aan deze herderlijke raad houden…

Ik nodig u dan ook graag uit om het glas heffen op deze Vlaamse Feestdag.
Maskes en kadèkes, Santei !