Mijn oude leermeester Vic Anciaux, voor wie ik nog steeds veel respect heb, kwam deze week in Knack tot de conclusie dat het Brussels Hoofdstedelijk Gewest een grote vergissing was. Hij wil nu het bord afvegen, van nul herbeginnen en Brussel onder federale voogdij plaatsen. Ik deel wel zijn analyse over het eenvoudiger en efficiënter maken van de Brusselse instellingen (kapwerk nodig in de gemeentelijke jungle o.m.) maar als oude rot zou Vic toch moeten weten dat je in de politiek nooit from scratch begint. Anciaux senior heeft bovendien destijds het statuut van het derde gewest mee onderhandeld en heeft er ook bijna 10 jaar mee het beleid van bepaald. Zijn harde en eerlijke conclusie siert hem maar als staaltje zelfontkenning telt het helaas ook…
De stad van VU en FDF is dood, de stad van de Bastaard is alive.
Het Zenneschandaal kabbelt verder. De waterkwaliteit en het visbestand gaan er weer op vooruit, maar de vraag naar de politieke verantwoordelijkheid van Evelyne Huytebroeck smeult voort. Brussel heeft dus een enorme verantwoordelijkheid t.o.v. een deel van het Vlaamse estuaire bekken. Anderzijds vernamen we dat in het Schone Vlaanderen nog steeds 25% van de huishoudens niet op een riool is aangesloten en in veel gevallen zijn dagelijkse behoeften zonder omwegen in beken en andere waterloopjes euh kanaliseert. De Vlamingen die er een sport van maken om Brussel te kapittelen, soms terecht soms ten onrechte, mogen dus ook eens in de spiegel kijken. Anders gezegd, zij die kakken op Brussel moeten er zich wel van bewust zijn dat ze hun gevoeg rechtstreeks in Eigen Water doen.
En dan is er weer de onvermoeibare Johan Vermeersch, voorzitter, gesel en zegen van the proud FC Brussels. Hij wil mijn cluppie er financieel weer bovenop helpen door aan de supporters te vragen om te participeren in een coöperatieve vennootschap. Gek idee op het eerste gezicht maar als je de socio-structuur van een icoon als FC Barcelona kent, waarom niet? Ik overweeg alvast om mijn duit in het zakje te doen. Investeren in de voetbalploeg en de stad van je hart, is liefde blind?
Het goede nieuws kwam deze week van op de Kunstberg en de Koudenberg: daar verpulvert het nagelnieuwe Magrittemuseum alle bezoekersrecords, 300.000 personen op 6 maanden. Eindelijk heeft men in dit riante gewest begrepen wat het ABC van citymarketing inhoudt. Nu nog wat beter samenwerken met het Magrittehuis in Jette (waar de kunstenaar in een bescheiden rijhuisje woonde) en we zijn er. En blijven nadenken over een hedendaags architecturaal landmark (een broertje voor het Atomium) natuurlijk. |
